...

خوب می شد شاید، اگر می شد فکر کرد که این همه تفکر آخرش که چی ... این معنی نا امیدی نمی ده فکر کنم . به نظرم میشه قبول کرد که صد در صد خودخواه هستیم و خیرخواهی و انسانی رفتار کردن، همه و همه، به خاطر اینه که خودمون راحت تر باشیم و این یعنی چی؟ که باز تفکر در این رابطه منجر به خودخواهی میشه و اینکه آیا خودخواهی بده؟ و چقدر جالبه که باز داریم فکر می کنیم. و این فکر کردن باعث میشه مثلا یهو برق و تلفن اختراع بشه یا شاید هم کسی کشته بشه و کلی آدما بدبخت بشن و به نتیجه برسیم که انسان زاییده شده که پویا باشه و این پویایی رو از سر خودخواهی داره و فکر کردن به هر چی. که در نهایت برآیند همه خوبیها و بدیها میشه نارضایتی و گله و شکایت و دوباره ...

...

این جمله " بر شیطون لعنت " واقعا جمله خوبیه... در دو حالت حتما باید یادش افتاد. یکی موقعی که آدم خیلی بیکاره و حوصله ش از زندگی سر رفته یا یه جوری حس می کنه همه چی یکنواخت شده. یکی هم وقتی که از موضوعی ناراحته و اوضاع بر وفق مرادش نیست. در هر دوی این حالات، فکرهای عجیب غریبی به ذهن میرسه و سعی میشه به قصد به موضوعات پیش پا افتاده ی کمی نگران کننده و پَِرت پرداخته بشه. موضوعاتی که شاید هم گاهی به شوخی گرفته شده ولی الان وقت مناسبیه که جدی گرفته بشه و با نگاه صد در صد بد دیده بشه. خوب که دقیق بشیم، همیشه یه مورد بد برای مطرح کردن هست. مثلا در یک رابطه دو نفره، همیشه میشه دعوا راه انداخت. وقتی هر دو نفر ظاهرا با هم خوبن که هیچ، ولی اگر کمی از هم دلگیر باشن و یا حتی کمی برای هم عادی بشن فوری میشه با یک موضوع کاملا بی ربط موجب دلخوری شد. به کار بردن این جمله قبل از وقوع حادثه یعنی نوعی هوشیاری

جراًت

زندگی کردن جرات می خواد... وگرنه همه بلدن زندگی کنن. چرا میگم جرات؟ برای اینکه اگه بخواهیم شاد باشیم و از زندگی لذت ببریم باید قید خیلی چیزها رو بزنیم. مثلا پول زیاد، سلامتی همیشگی، کار خوب و البته رضایت مردم و چیزهای دیگه. و آدم اینچنینی خیلی کمه و برای همین هم خیلی از آدمها شاد نیستند. نمی دونم، شاید هم اشتباه می کنم ولی به نظرم شاد بودن باید خیلی راحت تر از این همه حرفها باشه

ذهن

یک آپارتمان چندین طبقه ست. توی هر واحد یه خانواده زندگی می کنه. هر کدوم یه مدل زندگی می کنن. گاهی آروم هستند گاهی ناآروم. در نهایت ، شب که میشه همه می خوابن. ممکنه با آرامش ،ممکنه با ناراحتی . کل این آپارتمان رو وقتی از بیرون تماشا می کنی به نظر خیلی ساکت می رسه. ظاهرش همیشه یکسانه. کسی از اتفاقات درونش خبر دار نمی شه مگر اینکه یکی از واحدها واقعا دچار آشفتگی بشه. اون موقع ست که واقعا احتیاج به کمک داره...

فرصت زندگی

اگر با یک اتفاق کوچک ، دلت شاد میشه و در مقابل، با یک اتفاق کوچک دیگه هم دلت می گیره....
این می تونه به این علت باشه که تو بسیار دلتنگ و غمگینی
.
به نظر من وقتی کسی غمناک و دلتنگه ، چون از این حالت خسته میشه و دلش نمی خواد ادامه داشته باشه، منتظره یه اتفاق ساده س که از غم و غصه در بیاد . وقتی که اون اتفاق میفته ، مدتی باهاش احساس خیلی خوبی داره، شاید خیلی بیشتر از مقداری که باید باشه. بعد از مدتی ، یه موضوع خیلی کوچک ولی به هر حال ناراحت کننده ، دوباره اون آدم رو از حس خوبش جدا میکنه و میبردش به همون حالت غمناک گذشته.این به این دلیله که اون آدم داره از یه موضوع خاص رنج میبره و نمی تونه اونو برای خودش حل کنه. میدونه که همیشه یک نگرانی در اعماق وجودشه که البته از نظر خودش هم غیر قابل حل
اگه شما از این دسته آدمها هستید باید اینو بدونید که هیچ کس و هیچ اتفاقی جز خود شما نمی تونه شما رو نجات بده و به معنای واقعی شادتون کنه. پس دوست عزیز ، یه فکری بکن و عمرت رو اینجوری هدر نده چون فقط یه بار به آدم فرصت " زندگی " داده شده